Céline Treurniet

Eén van mijn huidige fascinaties is analoge/polaroid fotografie. Dat is ook wel erg duidelijk terug te zien in mijn top tien van dit moment. Daarnaast ben ik wel echt van websites/blogs met veel beeld. Hoe meer hoe beter wil ik nou ook weer niet zeggen, nou ja misschien wel. Grote foto series vind ik dan ook veel leuker dan een serie van bijvoorbeeld 3. Ik maak daarnaast ook zelf graag series van bestaand beeld, met soms toevoegingen van eigen gemaakte beelden. Verder zul je in mijn werk niet veel gezichten van mensen zien. Wel onderdelen van het lichaam, maar ik probeer er met een andere blik naar het lichaam te kijken.

Mijn top tien van dit moment bestaat uit 8 websites/blogs van fotografen. En de andere 2 zijn websites die ik bezoek als ik op zoek ben naar nieuwe fotografen, kunstenaars of projecten om me door te laten inspireren. Eerst wil ik deze 2 bespreken, omdat die aan de start staan van het vinden van een aantal van de fotografen die in mijn top tien staan.

 

Als eerste wil ik The Impossible Project bespreken. Dit bedrijf heeft de laatste polaroid fabriek gekocht en ze zijn nieuwe producten gaan produceren, met als doel om het gebruik van polaroid camera’s nieuw leven in te blazen. Op hun website staan heel veel voorbeelden van polaroid foto’s zowel experimenteel als professioneel. Daarnaast hebben ze ook een blog, waarop ze het werk van bekende en minder bekende analoge en/of polaroid fotografen tonen en ze tevens interviewen. Ze vinden het belangrijk dat de bezoekers van hun website en blog zelf mee kunnen werken aan de inhoud van de website, zo kun je bijvoorbeeld zelf je eigen polaroid foto’s uploaden.

 

De tweede website die ik wil bespreken is het blog Skin + Wood. Ik heb deze blog om twee redenen gekozen, zowel om de inhoud als om de manier van navigeren die mij erg aanspreekt en de manier van overschakelen naar verschillende categorieën. De blog spreekt me aan omdat er verder niet veel poespas is naast het laten zien van creatieve en inspirerende beelden. Wat tevens hun voornaamste doel is. Ik vind dat er altijd wel wat nieuws of “moois” te vinden is.

 

Anielika Sykes is een voorbeeld van een fotografe die ik heb leren kennen via het blog van The Impossible Project. Ze fotografeert veel analoog/polaroid. Ondanks dat ze behoorlijk wat portret en fashion fotografeert geeft ze er toch een andere draai aan. De achtergrond speelt in haar werk ook een grote rol. Dit vertelde ze zelf in een interview wat ik van haar heb gelezen. Ze wil graag het moment vastleggen wat bijvoorbeeld te zien is in haar polaroid serie in de sneeuw op een dak in de stad.

 

Een voorbeeld van een fotografe die ik heb gevonden via Skin + Wood is Valentina Castro. Zij maakt grote analoge foto series. Wat echt een kenmerk is van haar werk is het lichtgebruik. Verder zie je niet veel mensen terug in haar foto’s en als die er wel zijn, gaat het niet zozeer om de persoon, maar om het beeld wat er gecreëerd word met de persoon in de vorm van een bijrol. Ze documenteert vaak de omgeving waar in ze zich bevind. Ik vind het alleen jammer dat de tekst op de website niet in het engels is.

 

Een tweede voorbeeld van een fotografe die ik heb gevonden via Skin + Wood is Rhi Ellis. Ook hier heb ik niet alleen de website gekozen om de inhoud maar ook om de indeling. Het op de home page zien van voorbeelden van een de desbetreffende serie vind ik veel fijner dan alleen de titel van de serie. Ik denk dat dit komt omdat ik dan van te voren ongeveer weet wat ik kan verwachten van de fotograaf of kunstenaar. Met enkel een titel vind ik het regelmatig nog tegenvallen, omdat ik er dan vaak andere associaties bij heb dan de kunstenaar (wat op zicht logisch is). Ook hier vind ik het gebruik van personen in de afbeeldingen prettig om naar te kijken. Omdat dit ook een andere manier van kijken is naar de mens en de rol in de foto. Verder fotografeert zei veel analoog en haar vergezichten zou ik zo aan de muur willen hangen. Ook vind ik het hier mooi dat ze haar series groot afbeeld, geen kleine gepriegel, maar juist mooie grote foto’s.

 

Het derde voorbeeld van een fotografe die ik ook heb gevonden via Skin + Wood is het blog van Evita Weed. Ik heb voor haar gekozen omdat ik haar manier van zichzelf fotograferen heel origineel vind. Als ze dit doet fotografeert ze vaak met verschillende polaroid camera’s. Als ze digitaal fotografeert, bewerkt ze de foto’s alsof ze analoog zijn geschoten. Die feeling die dat met zich mee brengt vind ik erg sterk. Verder spreken de indeling en achtergrond mij absoluut niet aan.

 

 

 

 

 

De volgende die ik wil noemen is de website van Dusdin Condren. Ook hij is een fotograaf die veel beeld op zijn website heeft staan. Hij combineerd analoge en digitale fotografie en ik vind vooral zijn Personal werk erg sterk. Ook hij heeft grote afbeeldingen op zowel zijn site als blog. Hij kan qua personal werk wel echt een documentaire fotograaf worden genoemd.

 

Annemarieke van Drimmelen is de enige Nederlandse fotografe die ik in mijn top tien heb staan. Ik zag haar serie My Paris Diary een keer in een magazine staan en ben toen naar haar website op zoek gegaan. Ze fotografeert veel in zwart/wit en probeert met haar modellen een zeker intiem moment te creëren en over te brengen.

 

Eén van mijn favorieten blogs is toch echt wel het blog van fotograaf J. William Washington. De indeling van zijn blog vind ik echt super. De afbeeldingen zijn groot en vullen de het hele beeld en dat op elke soort scherm, computer, tablet en telefoon. Verder vind ik zijn zelfportretten heel sterk en daarbij de combinatie van oude en nieuwe foto’s.

 

De laatste uit mijn top tien is de fotografe Ellen Rogers. Op het eerste gezicht is deze website toch wel anders dan de andere. En qua inhoud is dit in de zin van de uitwerking ook wel zo, maar qua gebruik van analoge camera’s weer niet. Ellen Rogers is een al analoog fotografe en filmmaker. En ze splits haar tijd tussen fashion en personal fotografie.

Advertenties